ضرب المثلهای مازندرانی

سال نو موارک اشاءالله صد بهتر از این سالها دارین

یادش به خیر عیدی گردش مرغنه جنگی و ...

هوشته مره پلای سر گنه تن نگار انه
سفره ره جم نکن نور یار سر نهار انه

درانه دساپا هاکن، بور همه ره صدا هاکن
چکه بزن سما هاکن سرزده با وقار انه

تشت بور لگن بیار طبل و دسر کتن بیار
دشمن ور کفن بیار بورده پار و پرار انه

دهره بیار گلن بزن گو ره بور همن دون
خارک پیراهن دکن یار سمن سوار انه

لمتکا و متکا بیار، کاسه و پیلکا بیار
بزکله جونکا بیار مظهر کردگار انه

زهره انه روجا انه نقره انه طلا انه
خنده انه صفا انه جلوه شام تار انه

لینگ نشون گنه انه، دسا دهون گنه انه
دور زمون گنه انه بلبل بی قرار انه

اسپه میها ره بو نرو وارش و وا ره بو نرو
سرد هوا ره بو نرو چرده دوسه دار انه

حجله نشین هلی ره بو ممرز و ولولی ره بو
پج بدا انجلی ره بو ککی و ککی مار انه

غرصه نخر صوا انه روز دهون الا انه
یار نئو خدا انه دلبر غرصه خوار انه

چله شونه هوا شونه ورف شونه میها شونه
چکه شونه سما شونه یار تن کنار انه

سبزه پرس چمن پرس دره پرس همن پرس
مرده در کفن پرس چله سر بهار انه

زردکلا کئی انه سرخ تتی ائی انه
ورف دهون هئی انه باغ انه نپار انه

تازه پچا پچا ره بو ترنه ونوشه ها ره بو
پهلم و گندیما ره بو سوزی سبزه زار انه

درد انه دوا انه عشق انه جفا انه
برمه و ونگ وا انه غرصه بیشمار انه

ظلم دره ستم دره محبت دم به دم دره
غم دره گاه کم دره گاه هزار هزار انه

لاله همن همن انه، سنبل و یاسمن انه
قاصدک چمن انه، سرخ تتی انار انه

حافظ خوش سخن گنه عمر دراز ره بخواه
راسه نمیر بهار انه، کمبزه با خیار انه

این همه ره فنا بوین همه ره نابجا بوین
چای همه خدا بوین عشقه که پایدار انه

حجت دل دماغ دور باته امیدوار باش
عمر ننه زمون ننه گردش روزگار انه

اتی که تسر دکته، دابوی شالِ سر نکِته

اش رِ ورْفِ روز کشِننّه

کوزِ پشت رِ چو نخوانه، تیمِجار چه شونه

اشِ ره کشمه، پلنگ ره دار کمه

پلنگِ لاش سر ارمجی، تن نشونه

تی شی شال بوهه، ته آرد گوآل بوهه

خی کله، خی عملِ انه

این هوای دله، خی تیمِجار نشونه

تِ جنّ ورگ بخرده

تلاکته، بورده شالِ پیشواز

شالی که ماهی بخرِده، دِریو رِ میون کنه

کچیک خی وراز وونه، کچیک رو هراز وونه

وگ، کَوَز دوش هیته

ورگ دکته صد تا ره، بورده مِ اتا ره

ونه شیر، شکار هکنه، شال بخره

ورگ بزو، شالِ سِ دکته

اتا مرغنه بکرده، اونهم بی زردی

بوتمی خرس کدخدائه، نَونسمی خرس خی خدائه

بوتنه که: خی وچه زنه یا مرغنه کنّه؟ بوته: از این حرامی هرچی بوّی، بر اِنه

تِ پِر سَرین، لرگه کتین بیه، اسا کینگ بن سِ بالشِ قو خوانی

تشی کِلی سر، باغ بیتی؟

سنگ شِ سنگ رج دارنه، گسفن شِ دیما

شال، پوسه کلا رِ گیر بیارده

شالِ دس، گو بتیم بسپرسی؟

شال رِ بَوتنه: تِ دو چنّهِءِ؟ بوته: ون بوینم پشتِ سر تو چنّهءِ؟

شالِ بوتنه تِ گواه کیه؟ بوته: مِ(مه) دِم

شالِ شکار شونی، شِرِ اسلحه دار

شال که چشته بخرده، دریوکنار رِ چش اینگنّه

شلِ ورگ روزی، راه دره

شو سیو، گو سیو

گسفن هرچی لاغر بوشه، شی می سر خسنه